با اینکه این شعر رو قبلا گذاشته بودم تو وبلاگم ولی خب چون خیلی دوسش دارم بازم میزارم .. 

ما به هم محتاجيم

ما به هم محتاجيم مثل ديوونه به خواب

مثل گندم به زمين مثل شوره زار به آب

ما به هم محتاجيم مثل ما به آدما

مثل ماهيا به آب مثل آدم به هوا

دستامون از هم اگه دور بمونه

شب شيشه ای ديگه نمی شکنه

از تو اين شيشه ای هميشگی

خورشيد مقوايی سر می زنه

به عزای دوری دستای ما

کوچه ها ، ساکت و بی صدا می شن

بوی رخوت همه جا رو می گيره

همه ی درها ، به غربت وا ميشن

جاده هامون ، که به خورشيد می رسن

مثل تاريکی ، بی انتها می شن

ما به هم محتاجيم